วันนี้ไปรับดับเบิ้ลเอสมา
ออกจากบ้านประมาณเก้าโมงแล้วแบบ ตอนแรกจะไปกับเพื่อนสรุปแม่ห่วงไงลูกสาวสวยเลยไปเป็นเพื่อนแนน (มันไม่ค่อยเล้ย)
ก็อย่างที่รู้กันจากตลิ่งชันไปสุวรรณภูมิความภูมิใจของคนทั้งชาติเนี่ยมันโคดจะไกล ก็เดินทางอยุ่ประมานสองชั่วโมงได้อ้ะ ก็ไปถึงสุวรรณภูมิ
พอไปถึงแบบ หาเพื่อนไม่เจอ กว่าจะหาเจอก็หมดเงินค่าโทรศัพท์ไปหลายอยุ่ แล้วทีนี้ก็ไปเอาลูกโป่งกับป้ายแฮปจองมิน
พี่กุ้งน่ากัวโคดอ้ะ หน้าแบบกุเหนื่อยกุไม่อยากทำอะไรแล้ว ก็เลยไม่กล้าคุยไป ตอนแรกเค้าบอกว่าดับเบิ้ลเอสจะออกประตูแปด ก็ยกขบวนไปที่ประตูแปดจัดแถวกันเรียบร้อยเลยนะแบบงดงามอลังการ
จากนั้นมีเสียงกรี๊ดมาจากชั้นสาม คนวิ่งกันไปดูที่ระเบียงเยอะมาก ไอ่เราก็ทริปเปิ้ลเอสที่ดี นั่งอยุ่กับที่เหมือนเดิม แล้วพี่สต๊าฟเค้าก็เดินมาบอกแบบช่วยกันกันนะอย่ารุมศิลปิน แนนก็แบบพี่เด๋วนู๋ช่วยกันๆ เค้าก็แบบช่วยนะๆ
จากนั้นอยู่ดีๆก็ย้ายไปประตูเก้า เค้าก็ให้จัดแถวกัน ไม่เป็นแถวเลยพอไปถึงประตูเก้าก้ออกัน จากที่แนนอยู่หน้าสุดจะได้ช่วยกันกลายเป็นแนนไปอยุ่ข้างหลังแทน ช่วยอะไรไม่ได้เลย
พอดับเบิ้ลเอสเดินมา เราก็อัดวีดีโอไป คนรุมเยอะมากตั้งแต่ขึ้นบันไดเลื่อนมาเลยอ้ะ เห็นแล้วแบบเสียใจ ชอบเค้าไม่ใช่หรอ? ทำไมต้องทำให้เค้าเจ็บตัว ทำไมไม่ให้เค้าเดินสบายๆไปที่รถ ชอบเค้าไม่ใช่หรอ? ทำไมถึงไปรุมดึงรุมจับให้เค้าเจ็บตัว
ตอนนั้นแบบเสียใจสุดๆแต่ก็เดินตามถ่ายวีดีโอต่อไป พอพวกมันเดินผ่านตรงหน้าแนนแบบ ทุกคนเบียดกันสุดๆ แล้วเท้าแนนไปติดตรงซอกประตูโคดจะเจ็บเลย คนก็แบบวิ่งเบียดกันออกมามันก็มากระแทกขาเจ็บมาก แต่ก็ดึงขาออกมาทันก็วิ่งไปที่ข้างๆรถแทน ก็ถ่ายวีดีโอต่อ เห็นไอ่ดำ(ฮยอนจุง)ชัดมาก ชัดสุดแล้วจากนั้นพวกมันก็เดินขึ้นรถไป
แนนก็อ้อมรถไปอีกฝากนึงไปหาไอ่ดำ 55 มันทำหน้าเบื่อสุดๆแล้วการ์ดก็ปิดม่านเลย เซงสุดๆเลยอ้ะ แต่ก็เอาเหอะได้เห็นมันก็พอใจแล้ว จากนั้นก็อ้อมไปอีกฟากรถ ก็ไปเห็นฮยองจุนพอดี มันก็ยิ้มๆนะแต่การ์ดก็สั่งให้ปิดม่านเหมือนเดิม
ยองเซงด้วย แบบกำลังจะยกมือขึ้นบ๊ายบายเลยมั้ง การ์ดดึงม่านปิดเลยอ้ะ ตอนนั้นแบบคิดในใจ โห่ยยย กุไม่ได้เหนบ่อยๆนะเว่ย เซงเลย แล้วก็เห็นกยูจงก้มหน้าลงมาบ๊ายบายตรงซอกม่าน น่ารักมากเราก็ยิ้มสยามกลับทันที 55 ก่อนรถจะออกแปบนึงจองมินยิ้มนางงามลงมาให้เลยอ้ะ น่ารักสุดๆ ปลื้มมาก โดนรุมขนาดนั้นแต่ยังยิ้มออก
พอรถมันออกไปหันกลับมาก็เจอไอ่แจนพอดี แล้วอยู่ดีๆก็คิดขึ้นมาแบบ ได้เจอดับเบิ้ลเอสแล้ว ได้เห็นพวกมันแล้ว ดีใจมากอ้ะร้องไห้เลย แล้วอยุ่ดีๆอารมณ์ก้เปลี่ยน กลายเปนร้องเพราะเสียใจมากกว่า เสียความรุ้สึกสุดๆ ทำไมต้องไปรุมพวกมันไม่เข้าใจ จากนั้นก็ลงมาชั้นสาม ไปหาแม่
ตอนเดินไปหาแม่ก็เจอพี่เก๋พอดี พี่เค้าก็ถามว่าร้องไห้ทำไมแนนก็แบบ ทำไมต้องไปรุมดับเบิ้ลเอสด้วย พี่เค้าก็แบบเด๋วขอโทดให้ๆ ขอโทดมันก็อื้มก็ดีอ้ะแต่ความรู้สึกมันกลับมาแบบเดิมไม่ได้หรอกนะ พี่เค้าก็แบบกอดแนน เอิ่มมม นู๋กลิ่นตัวแรงนะคร่ะพี่ 55
ขอทิ้งท้าย... พวกคุณรักเค้าชอบเค้าก็ต้องทำให้เค้าประทับใจ ไม่ใช่มารุมๆกันจับตัวพวกมันแบบนี้ แค่แนนเอื้อมมือข้างซ้ายออกไปแนนจะได้จับตัวพวกมันแล้ว แต่แนนไม่ทำ ทำไมพวกคุณคิดแค่อยากจะจับตัวพวกมัน อยากจะเข้าไปใกล้ๆพวกมัน แนนรู้ว่าไม่ใช่ทริปเปิ้ลเอสหรอกที่ทำแบบนั้น แต่มันก็อดเสียใจไม่ได้อยุ่ดี เฮ้อออ บ่นยาวหว่ะอัพครั้งนี้
ปล. ย้ายโรงเรียนแล้ว รับไม่ได้หว่ะ เฮ้อออ
ปลล. รักพวกแกจังเลย ไอ่ดำ ยองเซง กยูจง จองมิน ฮยองจุน ดบอของทปอ (55 คิดได้ไงวะ ดบอ ทปอ)
